หนึ่งวันที่ผ่านพ้นไป   หนึ่งใจที่เริ่มจะหมดหวัง  หนึ่งคนที่อยู่เพียงลำพัง  กำลังนั่งอย่างเดียวดาย
+++++++++
ความฝันของฉันนั้นเลื่อนหาย  ตั้งแต่เธอจากไปในวันนั้น  คงไม่มีอีกแล้วกันและกัน  คงไม่มีวันฝันนั้นจะเป็นจริง  ฉันยังคงอยู่กับฝันอันเลื่อนลาง  ฉันยังอยู่กับความอ้างว้างไม่จางหาย
เธอคือความฝันไม่มีวันเป็นไป  สักวันฉันคงลืมได้ความฝัน.... แต่วันนี้..วันที่ยังไม่ลืม  คงต้องกล้ำกลืนอดกลั้นหวั่นไหว  เมื่อเห็นเขาและเธออยู่เคียงใกล้  มันแสนเจ็บปวดร้าวในใจสิ้นดี  วันและเวลารักษาใจได้  ใครและใครบอกเราอย่างนี้  อีกนานแค่ไหนละคนดี  ที่ฉันคนนี้จะลืมฝันที่มันไม่จริง...

แด่ความเจ็บที่ผ่านมา.... แด่น้ำตาที่ยังไม่จางหาย...แด่ความฝันที่จากไป.....แด่ใครคนนั้น..ที่มันไม่เคยจริงใจ